Blog

Grombeestjes

verbonden ontbijt ​ Zondag ochtend in ons gezin. De zon schijnt, de agenda is leeg. Alle voorwaarden voor ontspanning lijken aanwezig. Ik merk aan mijn dochter van 5 dat zij zich niet helemaal prettig voelt. Of anders gezegd: ze is chagrijnig. De tosti wordt niet snel genoeg geserveerd, haar broertje zit aan haar spullen, ze wil in haar onderbroek naar buiten, ze is boos dat ze niet meer op de ipad mag.  Het is allemaal niet goed. Heel herkenbaar: als ik zelf gespannen ben,  dan kleurt dit ook de bril waardoor ik naar mijn omgeving kijk, en zijn mijn geliefde huisgenoten ineens onverdragelijk vervelende monsters. Gelukkig zit ik vandaag lekker in mijn vel. Taco loopt door de kamer met een schoonmaak spuitbus en een doekje. ik krijg een creatief idee: ik vraag hem de spuitbus, zak door mijn knieën en kijk Nora vrolijk aan  en begin ‘zogenaamd’  op Nora te spuiten: ‘ heeee, ik zie hier allemaal kleine grombeestjes! Die krijgen spuitjes met de antigrom spuit!’  Terwijl ik net-alsof-spuitjes geef, pak ik met mijn andere hand de net-alsof-grombeestjes onder haar oksels, op haar benen, gezicht etc. Nora vindt het heerlijk en vraagt om meer. Ook mijn jongste komt eraan en wil dat ik bij hem kleine grombeestjes pak. Na een paar minuten spelen gaan we allemaal opgelucht en vrolijk aan de ontbijttafel. Theorie Een kind wil van nature meewerken met je. Ze bloeit op als zij zich verbonden voelt met de belangrijke anderen om haar heen en is dan bereid tot coöperatie. Gewoon omdat ze het fijn vindt je een plezier te doen en in harmonie te zijn. (Voorwaarde hiervoor is... Lees meer

hallo!

Dit is een blog over ouderschap. En een blog over mijn gezin. Het klopt wat ze zeggen: dat wat je voor je kinderen voelt is nergens mee te vergelijken. Met de geboorte van mijn oudste dochter is mijn hart opengegaan en open gebleven. Ik houd zo ontzettend veel van mijn twee kindjes. Wat niemand me verteld had, was dat ik me als moeder ook zo boos, radeloos en machteloos zou voelen. Dat die schatjes het slechtste in me naar boven zouden halen. Toen ik 5 jaar geleden moeder werd, wilde ik het heel graag goed doen. Mijn achtergrond als psycholoog en therapeut hielp me in eerste instantie helemaal niet. Ik was me heel bewust (bijna overbewust) van het effect van ouderschap op de psyche van een kind. Dit betekende niet dat ik wist wat ik moest doen als moeder. De adviezen die ik kreeg over opvoeding, de boeken die ik las; ze gaven mij geen bevredigende antwoorden. En mijn moederinstinct liet me ook regelmatig in de steek. Toen ik in aanraking kwam met aware parenting van Aletha Solter en  Hand in Hand Parenting van Patty Wipfler, ging er een wereld voor me open. Mijn man en ik begonnen de principes toe te passen in ons gezin en we zagen wonderbaarlijke veranderingen. Bij onze kinderen en bij onszelf. Omdat ik de kennis van ouderschap in verbondenheid graag wil delen, schrijf ik over mijn gezin en hoe wij de principes van ouderschap in verbondenheid toepassen. Ik schrijf over de vreugde en de waanzin van het ouderschap. En ik hoop dat andere ouders zich erin zullen herkennen. Zodat we voelen dat we... Lees meer